Zure Appel.

Z

Verleidingen. Ze zijn overal. Of het nou die ene te dure broek die in de uitverkoop nog steeds onbetaalbaar is, dat geinige horloge waar je er pas vier van hebt, dat ene sigaretje terwijl je tien jaar geleden al gestopt bent of ’t laatste glas wijn dat je beter had kunnen ‎laten staan. Persoonlijk heb ik ’t het moeilijkst in de supermarkt. Zelfs als ik echt eventjes moet minderen omdat het knopen blijft regenen, kan ik de verleidingen vaak niet weerstaan. Kleurige verpakkingen van vooral chips en nootjes, tsja, die moeten dan gewoon mee naar huis. Of chocolade, in alle soorten en maten, ook een zwakte.

Fabrikanten spelen uiteraard op onze zwaktes in, dat is al zo oud als de weg naar Rome. Pas toen het écht niet anders kon werden de tabaksreclames verboden, terwijl we heus met z’n allen wel wisten dat roken niet goed voor je was. Hetzelfde geldt nu voor het adverteren van ongezond voedsel, zoals (te) vet eten en snoep. Tuurlijk ben ik het ermee eens dat je een ongezonde levensstijl niet moet promoten, maar we hebben in tegenstelling tot veel andere wezens goed werkende hersenen gekregen waarmee we kunnen nadenken.‎ En waarmee de keuze hebben wat er allemaal in onze mondjes stoppen en hoeveel. Dat je dan af en toe in de verleiding komt om dan tóch iets ongezonds te eten, that’s life. Die verantwoordelijkheid ligt toch echt bij jezelf. Daar ben je volwassen voor.

Bij kinderen ligt het anders, die kunnen op jonge leeftijd nog niet voor zichzelf bepalen wat gezond en ongezond voor ze is. Gelukkig hebben ze ons ouders, daar zijn ze weer, wezens met de kunde om na te denken en te onderzoeken wat wel en niet goed is voor onze kinderen. Want dat cola en chocomel niet op de lijst met drankjes voor de kleine hoort te staan weten we allemaal. Net als snoep, chips, nootjes, of eigenlijk alles met toegevoegde vetten, zout of niet-natuurlijke suikers. Als ouder ben je de baas en dus in staat om je schreeuwende en gillende kind te weerstaan en een rijstwafeltje naar binnen te schuiven in plaats van dat megagrote stuk taart op een verjaardag. En als je kind nog nooit van limonade, roosvicee of diksap geproefd heeft, helemaal niet erg. Water en thee zijn ook heerlijk als dorstlesser. Lekker schoon en fris.

Dus dat die arme meisjes van K3 nu volledig door de mangel worden gehaald omdat ze ongezond eten promoten is natuurlijk de omgekeerde wereld. Toegegeven, naast K3-chips, K3-hagelslag en K3-koekjes zou een K3-groente- en fruitlijn niet misstaan, maar de verantwoordelijkheid van het opvoeden ligt natuurlijk niet bij Studio 100. De kolen van het leren wat wel en niet goed voor je is, zal je toch echt zelf uit het vuur moeten halen en die bittere strijd met je kind, hoe heftig en moedeloos ook, ligt bij jezelf. Ook al gaan de K3-meisjes zich nu beraden op de toekomst en zullen hun naam verbinden aan gezondere producten, de ongezonde troep is er nou eenmaal nog steeds, voor altijd. Van Dora, Disney, SpongeBob, noem het allemaal maar op. Om nog maar te zwijgen over McDonald’s. Dus dan moeten wij als ouders gewoon elke keer opnieuw door de zure appel heen bijten. En die taak kunnen we echt op niemand afschuiven. Fun!

Plaats reactie