Woman’s World.

W

Alle oudste mensen ter wereld zijn vrouwen. Dat is op zich best logisch, want de gemiddelde levensverwachting ligt bij vrouwen zo’n zeven jaar hoger dan bij mannen. Een best fors verschilletje, dat we als eeuwige jongens toch vooral aan onszelf te danken hebben. Of nou ja, niet helemaal, uit dit onderzoek blijkt dat we als mannen gewoon kwetsbaarder zijn, terwijl andere publicaties schrijven dat door ‘t  in plaats van tien nog maar twee of drie kinderen krijgen, vrouwen het een stuk langer vol weten te houden. Want vroeger leefden mannen langer, maar die tijd ligt dus ver achter ons.

Die verdomde mannelijkheid, dat is weer eens de boosdoener. Want, net als alle andere clichématigheden in het leven, vrouwen pakken het gewoon veel handiger aan. Ten eerste: ze voelen niet te druk om zich al haantjes te bewijzen, dus zullen ze zich veel minder snel vergrijpen aan sigaretten, alcohol of drugs, de grote drie waardoor je algehele levensverwachting toch al snel fors naar beneden kan gaan. ‎En wat ook een behoorlijk probleem is bij zieke mannen: communicatie. Uit recent onderzoek is namelijk gebleken dat mannen bij klachten pas naar een arts gaan als het écht niet anders kan en als ze dan een vrouwelijke dokter treffen, ze uit schaamte ook niet eens de waarheid vertellen, met alle gevolgen van dien.

Eng vind ik dat. Omdat het klopt. Als een bus. Bij mij althans. Of ik nou een pijntje heb of serieuze klachten, bij wijze van spreken ga ik pas naar de huisarts als ik niet meer kan lopen. Sterker nog: toen ik een paar jaar terug een kokend hete pan pasta over mijn voet gekregen heb, moest ik de volgende dag wel naar de huisarts omdat ik mijn schoen op een gegeven moment niet meer aan kon van de zwelling. Juist, een klein voorbeeld, maar het had heus ook erger kunnen zijn. Mijn liefje, ook een man, is anders in dat soort dingen. Die gaat naar onze fantastische vrouwelijke huisarts bij een pijntje, praat dan over het leven, over ons kind en uiteindelijk ook over zijn klachten en gooit dan meteen alles op tafel. Knap vind ik dat, want ik ben echt nooit op mijn gemak bij dat soort‎ gesprekken en vertel altijd maar één ding, nooit twee problemen tegelijk.

Zo heel zwart-wit is de vergelijking tussen vrouwen en mannen dus niet, maar de statistieken liegen er nog steeds niet om: de dames hebben met die extra zeven jaar toch reden voor een feestje. Ondertussen neem ik me voor de honderdste keer voor om opener en socialer te zijn tegen de wereld. Als het me gegeven is om de tachtig te halen leer ik het misschien ooit nog wel.

Plaats reactie

De Archiefkast