We Ain’t Cait.

W

Het is halverwege november en dat betekent dat de terugbliklijstjes over 2015 er weer bijna aankomen. Caitlyn Jenner komt in zo’n beetje elk overzicht vast wel voor, de transitie van Bruce naar Cait haalde afgelopen jaar zo’n beetje elke krant of tv-programma. En door het blad Glamour werd ze afgelopen week nog verkozen tot Woman of the Year. Caitlyn is, om het zacht te zeggen, behoorlijk ver gekomen.

Maar niet iedereen is even blij met Miss Jenner als boegbeeld. Sterker nog: er is een hele groep transgenders opgestaan die zich onder de naam We Ain’t Cait tegen de machtige Caitlyn keren. En op zich is dat niet zo vreemd. Want je wilt jezelf toch een beetje herkennen in degene die de spreekbuis voor je groepering is.  ‎In het geval van Cait is de kloof tussen haarzelf en de ‘gewone’ transgenders wel heel erg groot. Ze woont in een gigantische villa, heeft miljoenen op de bank en heeft een vaste visagiste in huis wonen. Om over haar collectie van schoenen en kleding nog maar te zwijgen. De gemiddelde transseksuele persoon heeft jaarlijks minder dan 10.000 dollar te besteden en komt daarmee nauwelijks rond, laat staan dat de kosten voor hormoonbehandelingen op te hoesten zijn.  Dan steekt het wellicht dat Caitlyn zegt opwerpt als de moeder overste der transgenders. En dat ze in een interview zegt dat het moeilijkste aan het zijn van een vrouw het uitkiezen van je kleding is. Tsja, dat is pijnlijk. En dus was er gisteren protest. Een handjevol zure transgenders noemde haar zelfs een belediging.

Maar dat vind ik écht totale onzin. Want Caitlyn heeft er eigenhandig voor gezorgd dat een onderwerp waar niemand mee bezig was, ineens op de kaart staat. Voor iedereen. Begrip en respect. Ze mogen blij zijn met elke aandacht die er is, ook al is het niet op de manier waarop ze dat zelf zouden willen. En zet je afgunst alsjeblieft opzij voor een vrouw die de hele wereld meeneemt in haar strijd en haar gevecht. Daar kan je niets anders dan respect voor opbrengen.

Plaats reactie