Voor Eeuwig en Altijd.

V

Als ik na een hele dag zonder ook maar één moment zonder regen even afkoel in de tuin overvalt het me. Stilte. Op een paar doorweekte vogelgeluidjes is er namelijk helemaal niets te horen. Behalve het gekraak van mijn hersenen wellicht. Want ik doe een rekensommetje in mijn hoofd. En ik haat rekenen, ik kan dat ook helemaal niet. Uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat wij al zo’n drie miljoen minuten bij elkaar zijn, bijna zes jaar dus. Zes jaar met weinig van dit soort momenten, van die momenten waarop je beseft hoe het leven zonder jou zou zijn. Stil en saai. Dat vat het wel redelijk samen.

Een gekke conclusie eigenlijk, want de meeste tijd snak ik naar een momentje voor mezelf. Eventjes niet praten, met elkaar bezig zijn, maar gewoon in het vuur kijken, zoals ik dat noem. En nu ik dan zo lang ik wil in die leegte kan staren wil ik alleen maar tegen je aan liggen, terwijl je mij vertelt hoe je daagjes in het buitenland waren. Maar dat kan dus niet en erger nog: straks kruip ik voor de tweede nacht in een leeg en verlaten bed waar ik van ellende een stapel kussens bij elkaar heb geveegd om toch nog ergens rust in te vinden. Ook alweer zo’n misvatting, ik dacht dat het wel lekker zou zijn, een nachtje met het hele bed voor mezelf, nou nee. Heb werkelijk geen oog dichtgedaan.

In die drie miljoen minuten dat wij samen zijn zitten héél veel fantastische momenten, een paar bizarre en indrukwekkende ervaringen, zoals ons huwelijk en de geboorte van onze zoon, ons wondertje. En natuurlijk zitten er ook een paar diep ellendige minuten, uren of zelfs dagen tussen. Die ik eigenlijk alweer vergeten ben, maar ze zijn er wel. Van die momenten waarop ik eventjes dacht dat ik misschien wel weer alleen zou willen zijn. Zonder jou. Dat ik het wij eventjes niet meer zag, maar heel egoïstisch mijn eigen leven wilde leiden. Gelukkig hebben wij het in die drie miljoen minuten altijd weer weten te redden. En heb ik me in deze ene minuut hier buiten in de tuin weer honderd procent helder voor de geest waarom: voor eeuwig en altijd. Dat hebben we namelijk afgesproken op onze trouwdag. En behalve dat is zelfs één dag zonder jou eigenlijk al veel te lang. Je bent mijn grote liefde, de vader van mijn zoon en de enige die het al die drie miljoen minuten met mijn behoorlijk extreme persoonlijkheid heeft vol weten te houden. In gedachten geef ik je drie miljoen kusjes en ben ik je meer dan dankbaar dat ik dankzij jou nooit meer écht alleen wil en hoef te zijn.

tumblr_o6yu33c62f1thd9h1o1_1280

1 reactie

De Archiefkast