Lusteloos.

L

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik vind dit zestiende seizoen van Wie is de Mol maar matig. Het kabbelt maar een beetje voort, de opdrachten zijn suf en langdradig en van echte chemie tussen de kandidaten is ook vrij weinig te merken. Of juist haat en nijd, beter zelfs, maar ook dát is nergens te bekennen. Gelukkig is daar wel een beetje jus op de droge aardappelen, in de vorm van Amsterdamse politiewoordvoerder Ellie Lust. Of nou ja, die jus wás er, want Ellie is ons na aflevering vier ontvallen. En dat is oprecht jammer, in de eerste plaats voor haar, maar ook voor ons als kijkers. Nu krijgen we Wie is de Mol weer gortdroog voorgeschoteld.

Die Ellie. Ik kende haar al van haar optredens in Opsporing Verzocht en RTL Boulevard. Daarnaast heb ik haar een keer in het NOS Journaal zien zwaaien met een grote regenboogvlag op een boot tijdens een Gay Pride. Want Ellie is een lesbienne. En niet zomaar eentje, nee hoor, ze staat op de barricades voor een beter leven voor de gays. Ze heeft het lesbisch-zijn dankzij haar korte hoogblonde kapsel en mannelijke loopje dan ook tot een ware kunstvorm verheven. Dat ze toetrad tot het gezelschap van Wie is de Mol verbaasde me dan ook niet, de vrouw is mediageniek als de hel. Je gaat binnen no-time van haar houden. En dat deden veel kijkers dan ook. Twitter ontplofte na ‘t toch wel onverwachte rode scherm van de potige politievrouw. Want of het nou haar uiterlijk was, de hilarische manier waarop ze het spel speelde of haar heerlijke uitspraken: Ellie Lust is in de afgelopen vier weken uitgegroeid tot ware cultheld. En dus had ze stiekem gewoon tot het einde moeten blijven. Voor de smaak.

Gelukkig heeft Ellie nog veel om voor te leven, want na wat research kom ik tot de ontdekking dat officier Lust dit jaar haar vijftigste verjaardag viert. Ik schrok daarvan, veertigste verjaardag had ik ook direct geloofd. Daarnaast lees ik het vreselijke verhaal van Boukje, Ellie’s echtgenote. Of nou ja, het heeft een happy end, maar ze heeft borstkanker overleefd. Beide borsten afgezet en alles. In dit interview met het AD vertelt ze dat Ellie er vierentwintig uur voor haar was en zichzelf helemaal wegcijferde voor haar geliefde. En dat is Ellie ten voeten uit. In Wie is de Mol ging ze ook volledig voor haar team, voor het spel. Of ze nou als een walvis door het water ging of als berggeit een steile rotswand wist te beklimmen, Ellie behandelde elke opdracht alsof het een politiezaak was. Haar kracht, maar daardoor was ze wellicht blind voor acties van De Mol. Niet gewonnen in het spel dus, maar overduidelijk zeer geslaagd in het echte leven. Ik ga je missen El, maar deze vrouw die komt er wel.

Plaats reactie