Soldaten.

S

Hij zou afgelopen weekend optreden in België. Gavin DeGraw, één van mijn favoriete artiesten. Ging niet door, vanwege de hoogste terreurdreiging die van kracht is. En hij is niet alleen. André Rieu moest zijn concert in het Belgische Hasselt afzeggen en de meisjes van K3 worden extra beveiligd als ze straks weer de bühne opgaan. Onze blije girls die onze kinderen vermaken. Met soldaten voor de deur. Bizar. Maar ook lege restaurants, cafés, winkels en straten in Brussel. Concreet gevaar is er eigenlijk niet, maar stiekem toch: angst. Onze grootste valkuil. Want dat heeft de overhand en dat is dus precies wat de moslimextremisten willen.

Het is natuurlijk logisch dat de Belgische overheid er alles aan doet om een herhaling van de gruwelijkheden in Parijs te voorkomen. Ze nemen daar heftige maatregelen voor. Te heftig. Dat vind ik pijnlijk. Want het is de terroristen gelukt om angst te zaaien onder de inwoners. Niet een paar, maar hele massa’s. Daarmee voorkom je geen nieuwe aanslagen, je geeft de terroristen gewoon hun zin. Een klimaat van angst, dat is de hoofdprijs, dan voelen ze zich oppermachtig. En daarmee winnen ze. Ook al vallen er geen nieuwe doden, ze boeken alsnog overwinningen. Wij verliezen. Overheden, maar ook de media moeten juist strijden. Geen stille straten, maar juist naar buiten. Laat zien dat je kan en vooral zo graag wíl leven.

Auto’s hebben plaatsgemaakt voor tanks. Winkelpubliek is vervangen door soldaten. Nee, nee, nee. Niet goed. Laten we juist met zijn allen soldaten zijn. De soldaten van een vredige wereld, soldaten van saamhorigheid, soldaten van sfeer en gezelligheid, soldaten voor het leven, soldaten voor elkaar en soldaten zonder angst. Want stoppen met plezier maken is geen optie. De terreur wint waarschijnlijk nooit, maar wij kunnen wel blijven verliezen.

Plaats reactie