Roze Bril.

R

Weken-, of zelfs maandenlang kleurde Gelderland al roze. Ik dacht eigenlijk nooit heel erg na over waarom dat dan zo was, totdat ik zag dat er een viaduct van een felle laag ro‎ze verf was voorzien. Eigenlijk te gênant voor woorden dat ik toen pas onderzoek begon te doen. Of nou ja, veel research was daar niet voor nodig: één zoekopdracht via Google was al voldoende om te ontdekken dat de Giro d’Italia door ons prachtige Gelderland zou trekken. En dat is, zo ver reikte mijn sportkennis nog net, toch één van de grootste wielerrondes ter wereld.

Pas toen er een tijdje terug een brief van de gemeente werd bezorgd begon het pas echt te kriebelen, want de derde etappe van de Giro zou gewoon langs onze voordeur crossen. Front row seats dus! Het enthousiasme sloeg nogal door en dus besloten mijn lief en ik om een heus feestje te geven in de tuin. Een klein samenzijn met vrienden en familie en om samen naar een sportevenement te kijken. Ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik sowieso al sporadisch feestjes geef, maar rondom iets met sport, that was a first.

En zo geschiedde het dus dat de eerste en tevens laatste Giro Party dit weekend bij ons een feit was. In de snikhete zon met zelfgemaakte sangria en pizza’s konden we vol gaan genieten van de wielertoppers die massaal aan ons voorbij zouden komen. En wat was dat enig, voor zo’n veertig seconden maar liefst. Net toen ik me afvroeg wanneer het volgende peloton zich zou aandienen kwam de ‘End Race’-auto door de straat gesneld. Misschien had ik toch ietsje meer van de voorpret moeten genieten, het ging me nu allemaal veel te snel. Maar bijzonder, dat was het uiteindelijk toch best wel. Het hele spektakel heeft de provincie Gelderland zo’n 13 miljoen euro gekost, maar dat is elke cent dan de moeite waard geweest. Doe mij elk jaar maar zo’n Giro voor de deur. Mamma Mia.

giro_02

Plaats reactie

De Archiefkast