Obesitas Barbie.

O

Een kind is een wandelende spons. Alles wat ze zien, dat doen ze ook. Of nou ja, soms kan het nog niet, dan wíllen ze het wel. Diezelfde vlieger gaat op voor alles wat je zegt. Ik zat laatst in de auto en hoorde me nogal luidruchtig vloekend en tierend een overstekende bejaarde voor takketrol uitmaken. Toen mijn woede-uitbarsting na twee seconden alweer voorbij was, hoorde ik vanaf de achterbank een heel klein en zacht stemmetje ‘takke’ roepen. Steeds maar weer. Het ging door merg en been. Ben wel blij dat ie dat gedeelte van het woord onthouden had, maar lichtelijk gênant was het wel. Lesje geleerd.

Vanuit dat oogpunt begrijp ik dan ook best dat Barbie na ruim vijftig jaar een totale metamorfose krijgt. De skinny bitches met belachelijk grote borsten blijven nog wel bestaan, maar ze krijgen gezelschap van gezondere en realistischer vrouwen, Curvy Barbie. De gezellige dikkerdjes dus. Want terwijl jongetjes heel clichématig met autootjes en blokken bezig zijn en daarmee zichzelf ontwikkelen, hebben meisjes het met Barbie toch ietsje minder getroffen. Ze worden vanaf zeer jonge leeftijd namelijk geconfronteerd met een beeld waarvan ze denken dat ze later ook zo moeten zijn, terwijl niet één mens er in het echte leven uitziet als Barbie. Inclusief beroep trouwens, want vroeger had Barb nog een variant met een aktetas en een mantelpakje, maar de laatste jaren lijkt het alsof ze alleen maar naar het strand gaat en de hele dag shopt. Ook al zo’n briljant voorbeeld voor de meisjes. Wat nou feminisme? Dus hulde voor deze nieuwe koers: iedereen blij met wat ie gekregen heeft en weg met het onmogelijke schoonheidsideaal. Einde verhaal.

Nou niet echt dus. Want hoe vér gaan we met deze Chubby Barbie? Obesitas is een steeds groter wordend probleem in onze samenleving, moeten we die trend dan ook in de poppen van onze kinderen doorzetten? Dan weten ze meteen waar ze aan toe zijn? Die ultradunne Barbie was misschien niet het beste voorbeeld, maar het was wel een klassiek imago van de vrouw. Dus ik juich deze trend absoluut toe, maar laten we er niet, zoals vaak, extreem in doorslaan. Verschillende maatjes ja, een heel palet aan kleurtjes ook. Maar er moet voor de kinderen ook nog genoeg te dromen blijven, het is speelgoed, het moet gewoon leuk zijn. En juist níet zoals het echte leven. Anders is White Trash Barbie straks niet meer aan te slepen bij de gemiddelde Bart Smit.

barbie_white_trash

Plaats reactie