Nog Even Nie.

N

Het is denk alweer zo’n jaar of twaalf geleden. Met mijn nichtje van vijf was ik bij een concert van K3 in zo’n on-inspirerende ‎hal in Brabant. De originele bezetting toen nog uiteraard, dus Kristel, Karen en Kathleen. Een beetje ongemakkelijk zat ik de deuntjes mee te zingen op een krakkemikkige klapstoel. Toen mijn nichtje aan het einde begon te klagen dat ze naar voren twijfelde ik geen moment, ik pleurde het kind op mijn nek en rende richting podium. Zodoende kon ik toch nog bij één nummer schaamteloos dansen.

‎Ik slaakte dan ook een klein gilletje toen de meiden van K3 bekendmaakten dat ze ten eerste nog een tijdje doorgaan met de oude bezetting, maar belangrijker: een concert geven met staanplaatsen! In de avond! Voor volwassenen. Niks ongemakkelijk, gewoon je glitteroutfit aan en gaan. In België draaien ze er niet omheen en dus opende de voorverkoop direct na de aankondiging. Maar ja, na uren proberen tot diep in de nacht heb ik de overbelaste site maar eventjes gelaten voor wat ie was en ben ik gaan dromen over mijn K3-kledingkeuze. Een spijkerbroek met regenboogshirtje zou het worden. Met dan misschien nog op mijn ene wang K en op de andere 3 geschminkt.

Helaas. Sold Out zijn de eerste twee woorden die ik de volgende ochtend zie tijdens de dertigste poging om tickets te bestellen. Allemaal hysterische volwassen die ook in hun kindertijd zijn blijven hangen waren me voor. Weg droom. Weg kans. Of nou ja, nu ga ik heel erg duimen voor een tweede avondshow K3. En anders moet ik hier of daar maar eens een contactje aanboren. Want dit kan gewoon niet het einde van de regenboog zijn.

Plaats reactie