Met Potlood.

M

Mattie en Wietze. Al sinds het prille begin van hun radioprogramma op Qmusic ben ik fan van ze. In de file, in de stromende regen of in de zonneschijn, elke ochtend zijn ze bij me als ik het halve land in de auto zo snel mogelijk door probeer te crossen. Omdat je die dj’s elke dag hoort, lijkt het een beetje alsof ze familie zijn. Alsof je ze daadwerkelijk kent. In goede tijden, maar ook in slechte tijden. Ik voel dan serieus de behoefte om ze een sms’je te sturen, terwijl het volkomen vreemden zijn natuurlijk. Dat doen ze dus goed, de beste radiomensen van Nederland als je het mij vraagt.

Toen Mattie tijdens zijn eerste radio-uitzending van 2016 vertelde dat hij vader zou worden van een tweeling sprong ik een gat in de lucht, helemaal toen ie open en eerlijk op de radio vertelde dat het allemaal niet makkelijk ging. Op de natuurlijke manier zwanger worden lukte niet, maar uiteindelijk zat er tóch een tweeling in de buik van Mattie zijn vriendin. Ik was zo blij voor ze dat ik er serieus een wijntje op gedronken heb.

Tot zo ver goed nieuws. Maar de afgelopen week waren Mattie en Wietze ineens niet meer samen op de radio, Mattie was namelijk ziek. Of althans, dat zei hij. Maar hij was niet echt ziek. Hij was vader geworden. Het beste nieuws van je leven, behalve als het na bijna 26 weken zwangerschap is, zoals bij Mattie en zijn geliefde. Superkak. En eng. Het gaat goed met de twee meisjes, al mogen we hem alleen nog maar ‘met potlood’ feliciteren, want het kan nog alle kanten op gaan met de mensjes.

Het geeft aan hoe kwetsbaar we met z’n allen zijn. Hoe je van de ene op de andere dag keihard van je roze wolk kan flikkeren. Een miskraam, vroeggeboorte of wat voor vreselijke scenario’s je nog meer kunt bedenken, dat wil je allemaal écht niet. Toen wij 29 weken zwanger waren in onze magische zwangerschap via een draagmoeder, kondigde de baby zich al aan. Ook veel te vroeg; onze babykamer was nog niet eens af. Uiteindelijk bleef hij gewoon zitten en is het nu alweer een gezonde jongeman van anderhalf jaar oud.

Nog steeds maak ik me elke dag een klein beetje zorgen, of ie wel gezond blijft, maar vooral of ie wel gelukkig is. Dat is ie volgens mij wel echt. En ik ben zó blij dat ie zonder complicaties ter wereld gekomen is en dat we écht vanaf het begin van hem hebben kunnen genieten. Dat gun ik iedereen, maar Mattie nu in het bijzonder. Het komt vast allemaal goed, ik steek in ieder geval een kaarsje voor ze aan.

Deze column verscheen ook online bij Fabulous Mama & Family op 29-03-2016.

Plaats reactie

De Archiefkast