Locked Down.

L

De boodschap van de overheid is helder: alleen de boodschappen mogen nog gedaan worden, verder mag je eigenlijk maar één ding: thuisblijven. Nederland zit in de strengste lockdown tot nu toe en daar heb ik met de stijgende COVID-19 besmettingsaantallen echt álle begrip voor. Maar de basisscholen gaan óók voor tenminste vijf weken dicht. Inclusief kinderopvang. En dan niet omdat het van die enorme brandhaarden zijn, maar om ouders die tóch naar hun werk willen makkelijker thuis te kunnen houden. Want tsja, als ze teveel bewegen, dan kúnnen ze eventueel andere mensen ziek maken. Maar wat als dat non-stop verplicht opgesloten zitten in je eigen huis tijdens de zoveelste ‘zomervakantie’ van dit jaar er voor zorgt dat je juist ziek wordt? Met alle impact op je overige gezinsleden van dien? Dáár heb ik niemand van het kabinet de afgelopen maanden nog over gehoord.

Vlak voor het moment dat ik na een hele ochtend aanstaan van totále vermoeidheid in elkaar zak, gaat ons wondertje naar school. Ruim vijf uur aan vrijheid volgt.

Op een gemiddelde schooldag zijn de uren tussen het opstaan (tegenwoordig zo rond half zes) en het moment dat zoonlief naar school vertrekt (half negen) geheel voor hem. Ontbijten, spelen, douchen, broodtrommeltje inpakken, lezen, nog meer spelen, me niet teveel aan hem irriteren, mijn tong stukbijten als ‘t geduld voor de zoveelste keer op is en eieren koken. Vlak voor het moment dat ik na een hele ochtend aanstaan van totále vermoeidheid in elkaar zak, gaat ons wondertje naar school. Ruim vijf uur aan vrijheid volgt. Maar je begrijpt: die voelen als vijf minuten. De middag- en avondshift bestaan vervolgens uit zes uur aan letters oefenen, Lego bouwen, spelletjes doen, soms andermans kinderen vermaken, eten koken waar zoonlief negen van de tien keer geen trek in heeft en werkelijk alles op alles zetten om niet tíjdens het voorlezen op bed zélf in slaap te vallen. Dat laatste puntje mislukt meestal, maar als ik het uiteindelijk beneden tot de koffie haal, heb ik misschien nog een uurtje voor mezelf. In slaap sukkelend op de bank met de zoveelste Netflix-serie that is. Daarna moet de hond nog uit én moet ik onder de wol om toch zo’n zeven uur slaap te kunnen pakken voordat het hele riedeltje om half zes weer opnieuw begint. Kort samengevat: tijd voor het kind, negen uur. Tijd voor mezelf: zes. En dat is inclusief werk. Dus werkelijke tijd voor mezelf: nul uur. En dus komt de totale me-time door deze kakelverse lockdown concreet op min zes uur per dag te liggen.

Zonder een dagelijks moment alleen, ook al is het maar even, maak ik mezelf he-le-maal krankzinnig. En dus kan ik van wéér vijf hele weken vechten om een momentje rust in deze heftige lockdown redelijk verdrietig worden. En dan druk ik me nog zachtjes uit.

Het is oprecht verschrikkelijk hoeveel mensen er de afgelopen maanden zijn gestorven aan of mede door het coronavirus. Maar ik ben óók enorm benieuwd wat de mentale impact is geweest van alle maatregelen. Bij de types die géén behoefte hebben aan non-stop mensen om zich heen of die dagen en soms zelfs weken van de leg kunnen zijn door grote en minder grote veranderingen in hun dagelijkse planning. Die een totale ommezwaai van hun leven totáál niet kunnen handelen en daar zo’n beetje direct van in een depressie schieten. Ja, ik heb het over de Eric de Munck-en van deze wereld inderdaad. Zonder een dagelijks moment alleen, ook al is het maar even, maak ik mezelf he-le-maal krankzinnig. En dus kan ik van wéér vijf hele weken vechten om een momentje rust in deze heftige lockdown redelijk verdrietig worden. En dan druk ik me nog zachtjes uit.

Want weet je wat nou het fijne aan die spaarzame tijd voor jezelf is? Het zorgt ervoor dat het niveau energie en levensvreugde -dat in de ochtend tot het nulpunt is gezakt- weer voldoende is aangevuld om het tot bedtijd van die kleine muis in de avond vol te houden. Dagen zonder die bewuste rustmomenten bouwen een hele lading frustratie op, die je nóóit meer fatsoenlijk kwijtraakt. Ik ben nog steeds aan het herstellen van de eerste crisisweken van dit voorjaar. Om nog maar te zwijgen over de stapels werk dat er stiekem nog stééds ligt. En dus ben ik niet altijd de meest geweldige partner en papa waarmee je vijf weken verplicht door moet zien te brengen in huis. Voor alle partijen was het écht beter geweest als we ‘gewoon’ naar school of werk hadden gekund. En niet alleen voor mezelf, misschien wel júist voor mijn fantastische echtgenoot en allerliefste zoon. Om ze óók hun momentjes van rust te gunnen. Omgeven door fijne mensen die ze wél weten te voeden met positiviteit en energie.

Ik wéét dat er ergere dingen op de wereld zijn dan nog een paar weekjes met z’n allen thuis op elkaars lip te moeten zitten. Met genoeg kamers, een tuin en zelfs een heel bos om de hoek gaan we dat gewóón weer redden met z’n drietjes. Zonder filestress, ochtendhaast of andere werkgerelateerde paniek. En ik ben me er óók terdege van bewust dat er íets moet gebeuren om van ‘t hoerige stinkvirus af te komen. Maar of het doel daadwerkelijk de middelen heiligt… ik ben bang dat ik dáár in dit geval niet helemaal meer in geloof. Ben enorm benieuwd hoeveel slachtoffers er náást de coronadoden nog meer gevallen zijn als de mist van deze wereldwijde crisis straks na een jaar opgetrokken is. Ik vrees het ergste.

Illustratie: Studio Zaterdag

2 reacties

  • Hallo Eric,

    Steeds meer mensen hebben vragen over het huidige beleid en de angst, die in stand gehouden word. We zullen zelf moeten onderzoeken wat waar en niet waar is en zelf onze keuzes maken. Respect hebben voor ieders keuzes in vrijheid genomen.
    Rutte en de Jonge willen de keuzes voor ons bepalen en waar en wanneer hebben we dat eerder meegemaakt.? De media doet vaak niet aan waarheidsvinding. Waarom niet? Hoe willen we samenwerken aan een wereld waarin jullie jullie zoon kunnen laten gedijen en naast hem alle medemensen, die in liefde willen samenleven?
    https://petities.fvd.nl/
    Oproepen tot aangeven van onze buren, familie, vrienden die niet doen wat ons opgelegd word?
    Mondkapjes dragen, die bewezen ineffectief zijn tegen virussen en wel schade aan kunnen richten?
    LockDown, waardoor we niet samen kunnen zijn met al onze geliefden, waar we het leven mee willen vieren?
    Jongeren, ondernemers, kinderen, alle medemensen wereldwijd opsluiten en beboeten, wanneer ze niet luisteren naar opgelegde niet wetenschappelijk effectieve maatregelen?
    Of gaan we onze ervaringen van 2020 delen, elkaar steunen en omarmen, omdat dit helend werkt en ons immuunsysteem ondersteund?
    Teken de petitie tegen de lockdown

    Een mooie tijd toegewenst samen. Groet aan je lieve moeder.

Sjieke Spam

Een vorstelijke behandeling krijgen als lezer? Dat kan! Schrijf je in en ontvang direct een mailtje als een nieuwe column het levenslicht heeft gezien...

Koninklijk Archief