Lieveling.

L

Een druilerige zondagmiddag. Vanuit het slaapkamerraam zie ik de laatste blaadjes van de bomen vallen en rondfladderen door de tuin om vervolgens in de verte te verdwijnen. Heel zachtjes hoor ik vanuit twee kamers verderop de ademhaling van onze kleine muis van veertien maanden, die vannacht aan het spoken was dus nu heerlijk van zijn middagslaapje aan het genieten is. Met mooie en fijne dromen. Hopelijk. Naast op bed mij ligt Lieveling, de debuutroman van Kim van Kooten, waar ik zojuist de laatste pagina van gelezen heb. En nog steeds sprakeloos door ben.

In Lieveling maken we kennis met het meisje Puck. Op de eerste bladzijde is ze jarig: vijf jaar oud geworden. Op de allerlaatste pagina is Puck veertien. Vanaf pagina één wordt Puck misbruikt door haar stiefvader. Haar zwakbegaafde moeder ziet niets en doet niets. Om nog maar te zwijgen over familie, vrienden en leraren. Bijna tien jaar lang gaat dit meisje door een hel. En dankzij Lieveling zijn we er als lezer ruim 200 pagina’s getuige van. Verschrikkelijk, tragisch en ellendig. Ja. Je voelt de angst en de pijn woord voor woord. Maar door het Kim van Kooten-sausje over alles heen valt er echt genoeg te lachen. Hoe heftig ook.

Lieveling is gebaseerd op feiten. Op het levensverhaal van een vriendin van Kim. En dat raakte me tijdens het lezen keer op keer op keer. Ook omdat je weet dat er wereldwijd tienduizenden verhalen zoals deze zijn. Niet alleen ver weg, maar ook bij jou in de straat. Ik vertel iedereen vanaf nu over dit boek en de horrorpassages die ik erin gelezen heb. Zodat we allemaal misschien wat alerter zijn op kindermisbruik. De signalen wellicht eerder herkennen. En dat er minder kinderlevens op deze vreselijke manier verwoest worden.

Ons kind is wakker en begint te brabbelen. Ik haal hem uit bed en geef hem met betraande ogen de allergrootste knuffel die hij in veertien maanden gehad heeft. En wil hem nooit meer alleen laten.

lieveling_boek

Plaats reactie