Kleurenblind.

K

Een beetje gezeur. Dat vind ik het. En dan heb ik ’t uiteraard over de jaarlijks terugkerende discussie aan het tekort aan genomineerden bij de Oscars met een donkere huidskleur. Tuurlijk, het is gênant dat er alleen maar blanke mensen tussen de genomineerden van dit jaar zitten en dat dat vorig jaar ook zo was. Maar om dan, zoals Jada Pinkett Smith en Spike Lee nu doen, het hele evenement skippen, dat vind ik onwijs suf.

Want dan ga je toch het hele doel voorbij? Als je van mening bent dat er te weinig kleur bij de grootste awardshow van de wereld is, dan vind ik er wegblijven een gekke manier om dat te laten zien. Dan trek je toch je meest beeldschone jurk uit de kast en gaat shinen op de rode loper? Er zijn honderden journalisten waar je opnieuw en opnieuw je betoog tegen kan doen. Thuis een beetje zuur onder een dekentje zitten, daar kom je toch iets minder ver mee dunkt me.

En wat betreft die nominaties, dat heeft gewoon wat tijd nodig. Naast het feit dat er bepaalde trends in films en dus de nominaties zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de mensen die de Oscarfilms beoordelen kleurenblind zijn. En dat het hier niet om discriminatie of wat dan ook gaat. Volgens mij is het eerder een kwestie van smaak. Met een gemiddelde leeftijd van 63 en overwegend blanke mannen in de jury krijg je wellicht niet de dwarsdoorsnede van de filmwereld te pakken. Dat is jammer, maar dat lost zich door het verstrijken van de jaren vanzelf op. Kijk naar de tv-wereld, donkere mensen domineren daar al jaren in alle belangrijke categorieën tijdens de Emmy’s en de Golden Globes. De filmwereld is altijd wat trager met dat soort ontwikkelingen, maar ook dat moment komt. Laten we tot die tijd alsjeblieft wat verdraagzamer zijn. En vier feest, vier het leven en vier je vak. Ook al ben je het niet altijd met alles eens, verstop jezelf niet, dan zijn we pas echt terug bij af.

Plaats reactie