Kardashiankampioenen.

K

Stel je voor, je bent met je lief op een zonnige doordeweekse middag ultiem van je vrije dag aan het genieten met een fietstochtje door de Hoge Veluwe. Niets aan de hand tussen het getjilp van de vogeltjes en de waaiende wind door de bomen. Maar dan ineens zie je ze in het wild: een complete invasie van MBO-chicks die elkaar liefkozend ‘hoes’ noemen, maar die vooral stuk voor stuk op elkaar lijken en zo uit een aflevering van Keeping Up With The Kardashians gestapt zouden kunnen zijn. Weg rust, maar vooral weg positief beeld over de nieuwe generatie.

Want natuurlijk, sinds de start van Keeping Up With The Kardashians in 2007 is Kim Kardashian al een rolmodel voor meisjes wereldwijd. Maar de laatste jaren is het imperium tot grote hoogten gestegen met eigen labels, winkels en niet te vergeten diverse apps. Vooral die laatste vindt gretig aftrek: tienduizenden keren worden de kleding- en make-uptips van Kim, Khloe, Kendall en Kylie dagelijks bekeken. Fantastisch voor die meiden natuurlijk, maar ja, dan is het dus logisch dat zo’n beetje iedereen die de app gebruikt er uit begint te zien als Kim Kardashian. En laat dat nou niet meteen het toonbeeld van stijl en klasse zijn, waarmee ik me nog zachtjes uitdruk.

Ik ben gek op de Kardashians en ik kan die serie keer op keer bekijken, maar ik kijk er tegenwoordig wel echt met andere ogen naar. Want Keeping Up With The Kardashians ontstijgt nooit meer het niveau van extreme oppervlakkigheid. Het draait na al die jaren nog steeds alleen om uiterlijk vertoon, sterker nog: het lijkt wel alsof er met de jaren alleen maar minder plek voor echte emotie is, maar vooral problematiek als haarkleur, kledingkeuze en de inrichting van de villa’s centraal staan. De essentie van hun bestaan, dat begrijp ik heus wel, het zou alleen fijn zijn als de Kardashians heel af en toe stil zouden staan bij de extreme voorbeeldfunctie die ze hebben voor al die meisjes. Dus af en toe een scène waarin ze niet met hun hoofd in hun mobieltje zitten terwijl ze met elkaar converseren, of gewoon één keertje een shot van Kim zonder een dikke laag make-up, zodat ook de kijkers weten dat je neus niet met een oranje huidskleur en nepwimpers je bed uit stapt. En dat er uiteindelijk wel echt andere zaken belangrijker zijn dan de oppervlakkige relatie met je spiegel of je mobiele telefoon. Een beter leven begint immers toch, net als zo’n beetje alles, bij de Kardashians. En ik besef me, terwijl ik dit schrijf, dat ik officieel een ouwe zeur geworden ben.

Plaats reactie

De Archiefkast