In de Hoofdrol.

I

Voetbal interesseert me werkelijk geen bal. Vroeger al niet. Tijdens belangrijke wedstrijden keek ik dan altijd naar de Ware Woensdagavondfilm bij RTL 4. En toen onlangs de volledige natie in de rouw was door het missen van het EK haalde ik mijn schouders op. Eigen schuld. Ik heb liever een zomer met lekker weer dan eentje met een EK eerlijk gezegd. Maar de verhalen áchter het voetbal, ja daar ben ik gek op. Het gerommel bij Ajax, vreselijk ordinaire voetbalvrouwen en transfers voor belachelijke sommen geld. Ik zie dat als een grote realitysoap. Maar dan zonder script.

Christiano Ronaldo heeft één van de hoofdrollen in mijn voetbalsoap. Over zijn leven blijf ik me namelijk verbazen. 30 jaar. Ongeveer de beste voetballer van de wereld. Alleenstaande vader van een zoontje en miljoenen op de bank. Toen ik hoorde dat er een docu van hem gemaakt was deed ik dan ook een klein sprongetje van blijdschap. Want ik zou na al die jaren fantaseren eindelijk te weten komen hoe het leven van Chris werkelijk is!

Fout! Helaas. In Ronaldo, zoals de film uiteraard heet, is een sprookje te zien van een afgezonderde man. Die naast voelballen eigenlijk weinig doet behalve tijd doorbrengen met zijn zoon. Hij brengt hem naar school en haalt hem uit bed. Dat zijn leven zich in werkelijkheid vooral buitenshuis afspeelt zien we als kijker nergens terug. Net als enige kritiek of zelfreflectie. Nee hoor, er is ervoor gekozen om alleen maar veren in zijn strakke reetje te duwen. En dat is jammer en een onwijs gemiste kans. Als een lesje ophemelen kunt gebruiken zou ik vooral bij Ronaldo zijn. Voor een kijkje in het echte leven van de voetbalheld blijft het ook na het zien van deze film toch gewoon bij een potje fantaseren.

Plaats reactie