Heel Holland Grapt.

H

Voor tv-makers en journalisten was het sociale medium Twitter sowieso al nooit een gezellige plek om te vertoeven. Als de meest negatieve uitlaatklep van een beperkte groep trieste mensen vond ik altijd al dat er een veel te grote waarde aan gehangen werd. ‎Maar tegenwoordig lijkt het voor niemand meer leuk op Twitter te zijn. Alsof we er met z’n allen alleen nog maar voldoening uit halen om elkaar compleet kapot te maken online, terwijl we in het echte leven steeds minder interactie met elkaar hebben.

Het Correspondents’ Dinner wat na al bijna honderd jaar een traditie te zijn in Amerika, eindelijk is overgewaaid naar Nederland, was van te voren al gedoemd te mislukken. Volgens de social media-norm dan hè, want hoe hoog de kwaliteit ook zou zijn, op Twitter zou het met de grond gelijk gemaakt worden. En dat bleek juist te zijn. Want terwijl de zeer kundig geproduceerde grappen van Mark Rutte zowel in de zaal als thuis goed ontvangen werden, was het voor Twitter-gebruikers teveel moeite om dat ook te laten blijken. Met flauwe grappen, zure opmerkingen en een hele bak ellende werd het initiatief van Twan Huys afgefikt. Omdat het kan en omdat het schijnbaar hóórt.

Jammer, want er zijn nog steeds teveel mensen die waarde hechten aan Twitter-meningen. En tuurlijk was de avond verre van perfect. Onze Mark Rutte sloeg de plank heus af en toe mis, Dolf Jansen had niet altijd de lachers op de hand en er is ruimte voor verbetering, dat is er altijd. Maar voor een allereerste Correspondents’ Dinner zat de show gewoon goed in elkaar. ‎’Als de avond slecht valt, noem ik het gewoon Plan Samsom’, dat vind ik grappig. Net als dat onze MP de draak steekt met zijn slechte Engels. ‘Mijn buitenlandse collega’s kijken me soms gek aan als ik ze m’n little tower wil laten zien’, respect. Ook het bezoekje van Gordon, het gebrek aan een vriendin en een tekort aan een duidelijke visie komen in de speech voorbij. Als Jan Slagter vervolgens, not amused in beeld, compleet door de mangel wordt gehaald vanwege zijn vermeende jeudige minnares, is de avond helemaal perfect. Het ís ook een succes, hij heeft de zaal duidelijk ingepakt. Nadat Mark afsluit met een serieuze noot waarbij hij aanstipt dat de persvrijheid nooit in gevaar mag komen, krijgt hij zelfs een staande ovatie. Alle pluimage van de vaderlandse journalistiek stonden op voor de Minister-president die met deze uitdaging geschiedenis geschreven heeft, zijn ballen heeft laten zien en eens en voor altijd heeft bewezen wél daadkrachtig te kunnen zijn. Dat Twitter en zijn zuurtjes er weer een koude douche van maken, boeit ook deze keer totaal niet.

Plaats reactie