Geurtjesdag.

G

We hebben het weken aan moeten horen: te lage temperaturen voor de tijd van het jaar, kourecords die gebroken werden, afschuwelijk. Maar net op het moment dat je dacht dat het voorjaar een lange vakantie naar de Malediven geboekt had, was daar toch ineens die eerste écht zonnige en warme dag van het jaar. Fijn voor de horeca en de retail, maar ietsje minder voor de ongelukkigen in het openbaar vervoer, of voor de mensen die het getroffen hebben met collega’s zonder gevoel van enige hygiëne.

Zo’n eerste warme dag komt voor sommige mensen namelijk toch altijd als een verrassing. Ook al snakte de natie er in dit geval al weken naar, ik kwam in de trein weer een shitload aan types tegen die een uur in de wind stonken. Omdat ze hun zomerkleding waarschijnlijk die ochtend muf en ongewassen ergens uit een stoffige doos getrokken hebben. Om nog maar te zwijgen over hun deo-gebruik, dat is in de winter nog wel de doorstaan, maar met tropische temperturen zijn die stinkerds niet te hachelen. Op het werk heb je ook vaak van dat soort types, ik heb ze gelukkig niet, maar ze komen meer dan genoeg voorbij. Hoe vies misschien ook, zo’n muffige treincoupé vol vieze luchtjes is voor mij hét tegen dat de zomer officieel begonnen is.

Is er dan niets aan te doen? Zeker wel. Ik spuit zelf altijd extreem veel deo onder mijn oksels in zo’n stoffige omgeving, maar dan houd ik de bus net iets achter mijn arm, zodat vooral de omgeving een opfrisbeurt krijgt. Of heel vaak sniffen en fronsend om je heen kijken, dan voelt de schuldige stinkerd zich uiteindelijk vanzelf wel een keertje aangesproken. Maar de beste tip van alles: lekker met de auto gaan, raampjes open, of de airco aan en crossen. Haar in de wind, zonnetje in het vizier en geen andere luchtjes of lichaamssappen dan die van jezelf. Of nou ja, misschien de extreme uitstoot aan uitlaatgassen als je van de ene naar de andere file rijdt wellicht. Maar ja, dat is weer een héél ander probleem, daar wil ik in deze zonnige state of mind eventjes niet over nadenken.

Plaats reactie

De Archiefkast