Family Affair.

F

Het is zo’n beetje het belangrijkste wat er bestaat: familie. Althans, met die gedachte ben ik opgegroeid en volwassen geworden. En als de volwassene die ik inmiddels ben begin ik langzaam maar zeker toch wat vraagtekens te zetten bij eerdergenoemd concept. Want waarom is dat dan zo belangrijk? En wat is dan familie? Het concept familie is namelijk best gek, een groep totaal verschillende mensen die enkel bij elkaar zijn ‎omdat hun genen en moleculen ergens verbonden zijn. Dat hun interesses en persoonlijkheden dat totaal niet zijn, doet dan niet ter zake. En als je leven verandert, veranderen je vrienden mee. Sommigen blijven, anderen gaan, omdat je simpelweg niet (meer) in dezelfde fase van je leven bent. Maar familie moet in welk scenario dan ook dwangmatig bij elkaar blijven. Onzin.

Ik schets de situatie nu als vrij makkelijk, maar ik vind het best een heftige ontdekking dat mensen die genetisch gezien onwijs dicht bij je staan eigenlijk niets meer dan een lege huls zijn. Als je ze zou tegenkomen op feestjes zou je eigenlijk niet met ze praten. Klinkt hard misschien, maar wel zoals het is. En waarom zou je daar dan nog enige energie in steken? Zeker als je er ook helemaal niets voor terugkrijgt. Dat doe je met die ene nietszeggende collega toch ook niet? Of die vriendschap waar je maar aan blijft trekken? Loslaten en doorgaan met je leven, dat leven is namelijk veel te kort om te verspillen aan mensen die niet meer de moeite waard zijn. Ook al zo’n belangrijke les die je leert tijdens het volwassen worden.

Heb ik de hoop op familie dan nu verloren? Absoluut niet. Ik hoef maar naar mijn kleine mannetje te kijken en de tranen springen me in de ogen van geluk. Niets of niemand voelt zo eigen als hij. En mijn grote liefde Silas, dat was ie altijd al. Maar hij is nu ook de vader van mijn zoon. Niets komt daar meer tussen. En nu zijn wij dus een gezinnetje, de puurste vorm van familie. En dan heb ik het nog niet eens over mijn moeder gehad, want die was voor de geboorte van Stach al de beste mama allertijden, sinds ze oma is geworden zie ik een totaal nieuwe kant van haar. ‎Ze is zo lief voor Stach, maar ook voor mij. Alsof ik mijn moeder van vroeger weer een beetje terug heb zeg maar. Zó fijn. En dan heb ik óók nog eens het geluk om naast mijn schoonfamilie een extra familie te hebben. Helemaal voor niks gekregen bij de geboorte van Stach. En zo blijkt maar weer, de beste dingen in het leven zijn gratis, want probeer het je maar eens voor stellen: je fantastische dochter haalt het in haar hoofd om een kind te maken met twee homojongens. Ongelofelijk hoeveel begrip, liefde en steun we sindsdien gekregen hebben. Dus ja, familie is nog steeds het allerbelangrijkste in mijn leven. De poppetjes zijn alleen een beetje anders. En voor het eerst in mijn leven heb ik daar gewoon vrede mee. Amen.

family_02

Plaats reactie