Cheers.

C

Heel Hollywood verzamelde zich weer eens in hun beste goed voor de jaarlijkse uitreiking van de Golden Globes. Van Jennifer Lawrence tot Brad Pitt en van Ryan Gosling tot Cate Blanchett. Iemand die al jaren niet meer tot de genomineerden behoort is actrice Kirstie Alley. Sterker nog: ze staat niet eens op de gastenlijst van de genodigden. En dat vind ik niet gek, maar ik baal er wel een beetje van. In de jaren tachtig was ze zo ongeveer één van de grootste en grappigste vrouwen op televisie en op het witte doek, de afgelopen jaren was ze nog steeds de grootste, maar dan op een andere manier.

Kirstie Alley haalt nu alleen nog maar de headlines met haar gewicht. Als ze te dik is gaat het daar alleen maar over, maar als ze, zoals nu, al een jaar slank is willen mensen alleen daar maar met haar over praten. En daar gaat ze uiteraard natuurlijk net zo hard in mee, want dit soort aandacht is ook aandacht, maar ik vind het doodzonde. Want die onwijs geestige vrouw uit Cheers en Veronica’s Closet is er nog steeds. Haar laatste Golden Globe ontving ze in 1991, tevens de laatste keer dat ze een Emmy binnenharkte. En laten we de kaskraker Look Who’s Talking niet vergeten. Superflauwe film uiteraard en in de huidige tijd ondenkbaar, maar haalde wel mooi driehonderd miljoen dollar op in de box office. Ik kan me niet indenken dat er tussen al die grote blockbusters nergens meer een plekje voor de ooit zo prachtige Kirstie is, zeker niet nu ze weer aan die vreselijke Hollywoodstandaarden voldoet.

Dus dit is mijn omroep, mijn smeekbede. Mocht een machtige regisseur of producer dit lezen, geef deze vrouw een kans. Want ook al bereikt Kirstie morgen de pensioengerechte leeftijd van 65, ze kan nog makkelijk een jaartje of tien mee. Anders eindigt ze haar carrière met vreselijke commercials zoals deze hieronder. En zoiets pijnlijks moet niemand willen. O en Kirstie: congrats girl, from one of your biggest Dutch fans. You look flawless, no argument here.

Plaats reactie