Censuur Centraal.

C

Of het nou door de goedkopere vluchten komt of door het lekkere weer: steeds meer Nederlanders kiezen voor een tripje naar Indonesië. En natuurlijk, je kunt er lekker en goedkoop eten, er is prachtige cultuur. Maar er is ook een andere C behoorlijk aanwezig: die van censuur. Want de regering bemoeit zich zo’n beetje met alles. Als Sandy, het eekhoornmeisje uit SpongeBob Squarepants, in een bikini rondhuppelt, blurren ze dat. In een tekenfilm zie je dan een vlek, omdat het wellicht seks uitstraalt. Ze doen het overigens ook bij Japanse cartoons, afgelopen week ontstond er namelijk nog ophef omdat de kinderserie Doraemon, al sinds de jaren zeventig op televisie, ineens bevlekt uitgezonden werd. Verrassend? Niet echt. Mensenrechten kennen ze namelijk ook niet in Indonesië, net zoals vrijheid van meningsuiting. Eigenlijk telt alleen die mening van de politieke kopstukken in hoofdstad Jakarta.

Van het bericht dat de regering van Indonesië homoseksuele emoji’s bij sociale netwerken probeert te verbieden viel ik dan ook niet bepaald van mijn stoel. Het Indonesische Ministerie van Informatie heeft er ook wel een verklaring voor hoor: ‘we hebben onze eigen regels, waaronder religieuze normen en waarden, die zullen ze moeten respecteren’, aldus een woordvoerder. Een uiterst populaire chat-app Line heeft de emoji’s al verwijderd, ook omdat ze blijkbaar klachten van gebruikers ontvangen hadden. De overheid probeert nu vervolgens om Facebook, Twitter en WhatsApp ook te dwingen om de emoji’s uit hun catalogus te schrappen. Wat er voor straf op staat als ze dat niet doen is nog niet bekend, evenals een reactie van de social media grootmachten. Maar de kans bestaat dat de apps verboden worden in het land, ze zouden namelijk niet de eersten zijn. Toen Netflix namelijk geprobeerd heeft om de Indonesische markt te betreden kwamen ze al snel van een koude kermis thuis, hun films en series zouden namelijk drugsgebruik promoten, evenals seks en godsdienstvrijheid. Tsja, dat kán natuurlijk niet, dus gingen die plannen linea recta de ijskast in.

Homoseksualiteit is niet verboden in Indonesië, maar zo gauw je er over praat zit je eigenlijk al in de problemen. Laat staan dat je er openlijk voor uitkomt. Een beetje zoals het stenen tijdperk in Europa zeg maar. Alleen waar we hier de afgelopen jaren eigenlijk alleen maar progressie hebben geboekt, lijkt het er inmiddels wel een beetje op dat een land als Indonesië juist steeds verder weg van een vredelievend bestaan voor iedereen drijft. En dat wij daar met z’n allen dan massaal naartoe blijven reizen geeft dan niet bepaald een duidelijk signaal af. Dus hoe heerlijk de keuken daar ook mag zijn, voorlopig reis ik daarvoor alleen af naar het Indonesisch Restaurant hier om de hoek. En terwijl ik op de bestelling zit te wachten stuur ik duizend homo-emoji’s naar mijn man. Gewoon, omdat dat hier kan.

Plaats reactie