Celdeling.

C

Iedereen heeft een hart. Soms is het gebroken, soms heeft het pijn en soms steelt iemand ‘m. Sommige mensen hebben een hart van steen en bij anderen is ie van goud. Die van mij is niet meer helemaal heel, mijn hart is een paar keer gebroken en heeft op weg naar het heden de nodige deukjes opgelopen. Maar hij doet het gelukkig nog meer dan prima en is niet verzuurd en gelukkig nog lang niet van steen. Dus deed mijn hart een beetje pijn toen ik de reportage over de twintigjarige Oscar Westbroek voorbij zag komen in het RTL Nieuws. Een paar maanden geleden voelde hij zich na een avondje stappen niet zo lekker. Hij ging naar de dokter, maar wat volgde was geen normale kater, het was de diagnose leukemie. Met een overlevingskans van vijftig procent. Sindsdien krijgt hij intensieve chemotherapie en wacht hij op een stamceldonor.

Een lastige operatie, de kans op een match met een wildvreemde is één op de 50.000. En in Nederland zijn er maar 82.000 stamceldonoren, ga dus maar na. Overigens is het voor Oscar al vrij kansloos, hij is namelijk half Indisch en dus kan hij geen stamcellen ontvangen van een volledig Nederlands persoon. Maar hij geeft niet op, sterker nog: hij gebruikt zijn situatie om mensen warm te laten lopen voor het worden van donor. Met succes: vierentwintig uur na de uitzending op RTL 4 hebben zich al zesduizend nieuwe stamceldonoren aangemeld bij stichting Matchis. De site lag zelfs af en toe plat vanwege de massale aanmeldingen. Misschien niet direct een redding voor Oscar, maar mijn hart begint wel echt te gloeien van dit soort acties van het volk. Op dit soort momenten ben ik trots op ons, ons Hollanders.

Ik heb lange tijd getwijfeld om stamceldonor te worden. Mijn lief heeft zich drie jaar geleden opgegeven, een heel gedoe was dat. Als homo was je namelijk lange tijd niet welkom, vanwege zogenaamd risicogedrag. Zelfs wij als oerdegelijke, getrouwde mannen zouden eventueel ziektes over kunnen brengen. Maar dat bezwaar is inmiddels weggenomen, donatie verloopt nu op basis van gedrag, niet op basis van geaardheid. Een goede zaak en dus sluit ik me per direct aan bij mijn zesduizend voorgangers. Want hoe klein de kans ook is, er ís een mogelijkheid om een leven te redden. Als volbloed Nederlander ben ik ook niet degene die Oscar uit de brand kan helpen, maar het is een begin. Laten we in eerste instantie zijn verhaal delen. En daarna massaal onze stamcellen delen. Voor Oscar, de held die de problematiek met zijn oproep ineens een héél duidelijk gezicht geeft. Maar ook voor onze naasten, voor onze kinderen. Open je hart, de rest komt vanzelf.

Plaats reactie