Boulevaart.

B

Op de dag dat bijna twintig jaar geleden twee vliegtuigen zich in het World Trade Centre boorden, zag ik voor de allereerste keer RTL Boulevard. In mijn piepkleine studentenkamertje in Zwolle. Een nieuw genre tv-programma met Beau van Erven Dorens, Albert Verlinde en Peter van der Vorst aan het roer. Een aantal dagen oud op dat moment. Zo zwaarbeladen als die uitzending is het gelukkig niet al te vaak, maar tijdens het ademloos bekijken van die bewuste aflevering wist ik het: dát was de plek waar ik terecht wilde komen als ik m’n opleiding Journalistiek -waar ik toen nét twee weken aan begonnen was- zou afronden. Dat diploma liet uiteindelijk veel te lang op zich wachten, het stationnetje RTL Boulevard was gelukkig een stuk eerder binnen handbereik…

In het najaar van 2008 stapte ik namelijk eindelijk écht de redactievloer van BLVD op. De jaren daarvoor zag ik vooral zijdelings hoe het programma zich ontwikkelde, bij producent Blue Circle maakte ik toen nog andere shows: Barend & Van Dorp en Idols. Van een afstandje zag ik hoe RTL Boulevard steeds groter groeide en diverse stormen wist te doorstaan. Het vertrek van Beau en de komst van Daphne. Maar ook het angstzweet dat tegen de ramen kletste door de komst van Talpa en de grote concurrent Thuis in 2005. Nergens voor nodig, want het dagelijkse entertainmentprogramma van RTL 4 stond toen al als een huis. Niet wetende dat het uiteindelijk ook míjn thuis zou worden.

Dertien jaar geleden dus. ‘Ik weet echt de perfecte plek voor jou’, werd er tegen me gezegd toen ik na het stoppen van Idols mijn dagen uit zat te zitten bij een ander bedrijf. ‘RTL Boulevard, dat lijkt me wel iets’, ging ie verder. Binnen no-time bevond ik me op een kantoortje bij m’n voormalige werkgever in het pand en was de deal gesloten. Een half uurtje duurde het gesprek maximaal denk ik. En na een lange zomervakantie ging ik, zo nerveus als een kind voor de eerste schooldag, op 1 augustus 2008 aan de slag. En ik voelde meteen: dit is het.

De dagelijkse adrenalinestoot van het maken van een live tv-programma, de veelzijdigheid aan werkzaamheden en het uitvergroten van je passie. Als redacteur kon ik werkelijk ieder onderdeel van mijn persoonlijkheid kwijt bij RTL Boulevard. Van -toen al- Britney Spears, tot -toen nog- As the World Turns. Niet alleen de impact van het programma gaf iedere dag weer een kick, ook het werken met dé entertainmentkoning van Nederland was een soort Fata Morgana-ervaring voor mij. Albert Verlinde, ooit een held en idool. In één klap collega én ultieme leermeester.

Hoe te gek ook, net als tegenwoordig was ik toen óók al eigenwijs en hardleers, dus heb op verschillende momenten in mijn carrière dat warme en waardevolle Boulevard-nest verlaten. Toe aan iets nieuws, of omdat ik in die tijd nog de illusie had wel iets leukers en beters te kunnen vinden. Spoiler alert: niet gelukt. Want natúúrlijk is het hartstikke leerzaam en fijn om af en toe een uitstapje te maken, ik kwam iedere keer toch weer gewoon terug naar huis. En zo ging ik als verslaggever het land in en maakte als eindredacteur in 2016 de metamorfose en de verhuizing naar het Leidseplein mee. Na vijftien jaar geen Albert meer en in plaats daarvan een grote groep aan wisselende deskundigen. Ook toen weer totáál onwetend wat die ontwikkeling voor mij zou gaan betekenen.

Want bijna tien jaar na die eerste dag in 2008, stond ik in het voorjaar van 2018 ‘ineens’ zélf achter de desk van RTL Boulevard. Of is het aan de desk? Weet ik eigenlijk niet. Als entertainmentdeskundige in ieder geval. Daar gingen heus wel de nodige screentests en coachingsessies aan vooraf, maar dat ik ooit die kans gekregen heb, daar ben ik ‘de macht’ zoals ik ze altijd liefkozend noem, nog steeds meer dan dankbaar voor. Een plek die talloze mensen willen hebben aan mij geven, er zijn serieus dagen dat ik het nog steeds niet kan geloven. Niet omdat ik nou zo ultiem graag met m’n snufferd de beeldbuis op wilde, maar om een verhaal te vertellen. Om kijkers te informeren. En mijn passie voor de grote internationale sterren en hun nog grotere gebeurtenissen te delen. Als onderdeel van een gigantische en fantastische groep mensen. Voor en achter de schermen.

In mijn bijna veertig jaar op deze aarde heb ik me vaker niet dan wel thuisgevoeld bij een bepaalde kliek. Het buitenbeentje, die opgelaten gast op een feestje of de einzelgänger die niemand eigenlijk begreep. Het team van RTL Boulevard behoort tot een ander slag volk: het mijne. Allemaal met hetzelfde DNA en iedere dag weer strijdend voor het beste resultaat tussen half zeven en half acht op RTL 4. Je werk serieus nemen als het moet, maar op momenten voldoende afstand nemen zodat het ook nog enigszins leuk blijft allemaal.

En nu bestaan ‘we’ twintig jaar. Twintig. Daarvan hebben niet alleen die laatste dertien mijn leven bepaald, ook de zeven jaren ervoor was Boulevard al hevig aanwezig. Om me te laten dromen, me hard te laten werken en een doel te hebben. Deze week vieren we feest om stil te staan bij die twintig jaar succes. Persoonlijk snijd ik vandaag een taartje aan om te denken aan de momenten dat het niet zo vlekkeloos verliep. Waarop we met z’n allen tegelijk rouwden om een op een ongelofelijke en bizarre manier weggevallen collega. Of dat we een zomer lang tijdens komkommertijd twee uitzendingen per dag moesten zien te vullen. Met niks. Of extremer: voor het eerst in onze geschiedenis niet hebben kunnen uitzenden en meteen daarna moeten verhuizen. We slepen elkaar écht door bepaalde periodes heen en dat is meer dan je over sommige families kunt zeggen. Hoewel, dit voelt oprecht als familie. In goede en in slechte tijden. Een enorm fijne bonus waar ik twintig jaar geleden niet eens bij stilstond. Maar waar ik nog minstens net zo lang onderdeel van wil zijn. Proost!

Illustratie: Studio Zaterdag

1 reactie

Sjieke Spam

Een vorstelijke behandeling krijgen als lezer? Dat kan! Schrijf je in en ontvang direct een mailtje als een nieuwe column het levenslicht heeft gezien...

Koninklijk Archief