Blackout.

B

Sinds onze kleine babymuis onderdeel is van ons reisgezelschap gaan de dingen toch net ietsje anders op vakantie. Saaie hotels zijn voorlopig uit den boze, want tsja, als het kind om zeven uur in bed ligt zit je daar toch maar een beetje te koekeloeren. Airbnb is the way to go. Redelijk goedkoop en praktisch. Zo kwam het dus dat wij afgelopen zomer een week lang in een prachtig appartement in één van de hipste wijken van Berlijn konden vertoeven. Iemands eigen huis, dus veel fijner dan zo’n statische hotelkamer. En van alle gemakken voorzien. De drie essentiële B’s: bad, babybedje en balkon. Maar zónder een überbelangrijk gemak:  televisie. De eigenaresse van ons huis bleek een Deutsche hippie te zijn, dus een tv-toestel was nergens te bekennen. Nadat de eerste paniek was weggezakt heb ik het gemis met moeite kunnen laten rusten, tenslotte hadden we ook de iPad mee. Maar na een aantal dagen gaf het me pas écht rust, alsof er een stoorzender van me afgevallen was. Baby speelde rustig, manlief las boeken op de bank en ik zat dromerig voor me uit te staren. In het niets, in plaats van doods richting zo’n herriebox die we een televisie noemen. O ja en het huis stond vol planten, dat had ook iets kalmerends.

Dus: eenmaal thuis hadden wij na het uitpakken van de tassen en het aanzetten van de wasmachine twee missies: Missie Intratuin en Missie  tv-exit. En allebei geslaagd. Een rits planten aan laten rukken en die televisie gewoon linea recta de woonkamer uit. Best perfect, want nu kon de bank ook meteen weer ergens anders staan. Logischer gepositioneerd. En het beste nieuws: gesprekken komen natuurlijk tot stand en boeken gebruiken we niet langer alleen maar als onderzetters. Rustgevend. Maar echt. Vier maanden later heb ik er bijna nooit spijt van. Alleen als ik me verveel, maar dan ga ik gewoon naar de keuken want daar hangt stiekem nog wel een toestel aan de muur.

Terwijl heel de natie vandaag in alle staten was vanwege een gigantische storing van KPN waardoor GTST en The Voice gemist gingen worden, was het in onze casa de gebruikelijke oase van rust. Op Twitter lees ik ondertussen de ene bedreiging na de andere, de helpdeskmedewerkers van KPN hebben geen goede dag. Bizar hoeveel we gehecht zijn aan onze apparaten en hoe erg we kunnen flippen als er eentje plotseling wegvalt. Dus ik stel voor: een tv-loze avond invoeren voor iedereen. Vaste prik in de agenda. Met spelletjes, gesprekken of goede muziek. Met elkaar. Zodat we ons bij de eerstvolgende blackout niet allemaal schuimbekkend geen raad meer weten.

Plaats reactie