Black Monday.

B

De dag waarvan je wist dat ie zou komen is weer hier. Of eigenlijk is ie er al een tijdje, maar na vandaag weer echt. De Pietendiscussie bedoel ik dan. Want sinds de eerste Zwarte Pieten in augustus weer op de perpernoot-verpakkingen verschenen gingen de tegenstanders al fel tekeer. Maar de eerste aflevering van het Sinterklaasjournaal is inmiddels de officiële start van de discussie. Vorig jaar was die overigens nogal extreem, toen ontving ons aller Dieuwertje Blok zelfs een doodsbedreiging aan haar adres. Zo heftig lijkt het dit jaar niet te worden, als is het natuurlijk nog even afwachten waar de NTR mee komt.

Bij ons thuis is de Sintstress wél al in alle hevigheid losgebarsten. Want ons mannetje is ruim één en kan dus best enigszins bewust Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten meemaken. Maar willen we dat wel? Ik begin steeds meer te geloven van niet. Het feest van de Sint met zwarte, witte, gouden, blauwe, groene en gestreepte Pieten vind ik niet meer echt een feestje. Het is alleen nog maar een compromis van voor- en tegenstanders van Zwarte Piet. Tot welke ik behoor weet ik eigenlijk ook niet meer, want er valt voor allebei wel iets te zeggen. Ik vind de discussie alleen zo kansloos.

Blijft ook nog dat liegen. Tuurlijk, het is een klein leugentje. Om iets leuks. Of dat wás het. Ik vind het nu stiekem heel stom om mijn zoon jarenlang voor te liegen over iets waar de hele wereld ruzie over maakt. Het schattig schoentje zetten en een mooie tekening maken voor Sint en Zwarte Piet is er eigenlijk niet meer bij. Ik weet het niet. Misschien moet ik er nog even een heerlijk avondje over nadenken onder het genot van een handje pepernoten met van die lekkere schuimpjes erdoor. Maar vooralsnog heeft de Kerstman met zijn rendieren toch echt een streepje voor.

Plaats reactie