Baby One More Time.

B

In een tijd dat de muziekindustrie steeds minder écht grote sterren oplevert zijn de Amerikaanse Billboard Awards een verademing. Met een heuse rode loper viert de avondvullende show de toppers die het afgelopen jaar het meest in de schijnwerpers hebben gestaan. Maar uiteraard worden ook de sterren die wellicht niet de grootste hits scoorden, maar er wél mogen zijn, niet vergeten. Daar is namelijk de Millennium Award voor in het leven geroepen, die is tot nu toe nog maar door twee artiesten binnengesleept: Beyoncé kreeg ‘m in 2011, Whitney Houston mocht het beeldje in 2012 ophalen. Helaas was ze toen al overleden, dus was de eer aan haar dochter, die inmiddels óók dood is. Maar geen treurige verhalen verder, want na een aantal jaar afwezigheid is de prijs terug en is er een derde winnares gekroond, niemand minder dan mijn heldin Britney Spears.

Want dit is ze, zelfs na bijna twintig jaar, nog steeds. Toen ik in 1998 nog een onzekere puber was draaide ik haar muziek al grijs. En nu, als volwassen echtgenoot en vader zit ik heus nog vaak genoeg achter het stuur mee te zingen met ‘mijn’ Britney. Natuurlijk, het zijn voornamelijk de oude hits zoals Sometimes, Crazy, Lucky, Stronger, Toxic en Everytime waar ik helemaal op los ga, het materiaal van de laatste jaren is, om het lief uit te drukken, niet echt om over naar huis te schrijven. Daarnaast was het lange tijd heus niet makkelijk om fan te blijven van Britney Spears. Met kaalgeschoren hoofd en een vadsige vriend kon ze het ordinaire trailer trash imago een aantal jaar niet echt van zich afschudden. Maar ze herpakte zich en staat nu al een behoorlijke tijd met gigantisch veel succes in Las Vegas op de planken met haar greatest hits-show Piece of Me. Maar voor de fans kan het geluk niet op, want na het belabberde album Britney Jean uit 2013, schijnt er na de zomer een onwijs briljant en fantastisch negende album te verschijnen. Redenen genoeg dus om deze Millennium Award te ontvangen.

Ons aller Britney Spears krijgt heus nog wel vaker een prijsje, maar die komt ze dan ophalen, geeft een laffe speech en weg is de meid weer. Maar deze keer heeft ze absoluut al mijn verwachtingen overtroffen en gaf ze een wervelende show weg met haar grootste hits. Sterker nog: Britney was de openingsact van de Billboard Awards 2016! En daarin zag ik behalve flitsende dansmoves een soort energie terug, die ik lange tijd niet bij het zangvogeltje gezien heb. Alsof ze het daadwerkelijk naar haar zin heeft tijdens het optreden en niet ondertussen alvast aan het nadenken is over haar eerstvolgende bestelling bij de plaatselijke Starbucks. Daar krijg ik dus behoorlijk de kriebeltjes van in mijn buik. Meer dan verdiend die award. It’s fucking Britney bitches. And she’s back.

Plaats reactie

De Archiefkast