We’ve Got This.

W
Vroeger als ik eng gedroomd had, zei mijn moeder dat het allemaal wel goed zou komen. Of als ik bang was voor de tandarts, zei ze dat ik dat niet hoefde te zijn. Dat kwam goed, net als de rest uiteraard, maar ik ben blij dat mijn zoon nog te klein is om moeilijke vragen te stellen. Ik ben opgelucht dat ik geen Amerikaanse ouder ben die tegen een kind moet vertellen dat alles wel goed gaat komen, terwijl dat misschien écht niet zo is.

Leraren die hun pupillen moeten geruststellen dat ze niet uitgezet worden onder leiderschap van president Trump. Jonge ouders die het gesprek met hun familie niet eens durven te beginnen, omdat ze weleens op een enkele reis naar hun thuisland gezet kunnen worden. Mensen die al tientallen jaren in Amerika wonen en tegen hun gezin zeggen dat ze niet naar het buitenland op vakantie gaan vanwege de temperatuur, maar eigenlijk gewoon niet durven omdat ze niet weten of ze bij thuiskomst Amerika wel weer in mogen omdat ze toevallig moslim zijn. En wat te denken van zwangere vrouwen met een kleurtje? Zij maken zich zorgen of hun baby niet ooit als ze wat groter zijn in koelen bloede worden doorgeschoten door een agent. Gewoon, zonder reden, maar omdat het kan.

Ik hoor het me al zeggen tegen mijn zoon. ‘Nee, je papa’s die mogen volgens de nieuwe president niet voor je zorgen. Sterker nog: we mochten eigenlijk niet trouwen, daar heeft Obama gelukkig voor gezorgd. Maar we mogen niet voor elkaar verzekerd zijn en we hoeven niet gelijk behandeld te worden in openbare ruimtes. Homoseksualiteit is namelijk een ziekte en gewoon te genezen, zegt de kersverse vicepresident. Met een beetje shocktherapie. Heel pijnlijk en kansloos, maar maak je geen zorgen hoor lieverd, alles komt heus wel goed.’

Dus tuurlijk gaan we door met strijden en uiteraard mogen we nooit opgeven. Maar ik zou alle mensen die al honderden jaren vechten voor hun plekje zo graag eindelijk eens hun zin zien krijgen. Dat ze geen lastige vragen hoeven te beantwoorden en dat ze tegen hun kinderen kunnen zeggen: ‘No worries, we’ve got this’, omdat ze een leider hebben die ze kunnen vertrouwen. Daar mogen we in Nederland onze handen over dichtknijpen, want het blijkt maar weer eens hoe bijzonder het is om te kunnen zijn wie je bent. Dus Dear Donald en alle andere domme Amerikanen die liever teruggaan naar het stenen tijdperk dan vooruitkijken: dankzij jullie geniet ik nog harder van mijn mannengezin. Omdat het hier mag, omdat het hier kan, omdat het bij ons wél goedgekomen is.

Plaats reactie