Dit is mijn kasteel.

Hoi! Ik ben Eric de Munck. Een beetje bekend van televisie. Voor sommigen. Maar onder de blinkende laag van oppervlakkigheid en uiterlijk vertoon zit nog een héél ander leven. Op deze plek geef ik je een kijkje in mijn avonturen met man en kind, schrijf ik over de soms ietwat donkere hersenspinsels die óók bij mij horen en geef ik uiteraard ook mijn ongenuanceerde mening over zo’n beetje alles. Om van me af te schrijven én om wellicht ergens iemand te helpen. Niet alles wat blinkt is namelijk goud. Prins(h)eerlijk dus.

De nieuwste schrijfsels

Kijk een Koe.

K

Om volledig tot de essentie en de kern van dit verhaaltje te komen, is het wenselijk om deze bloemlezing uit het dagboek van mijn moeder te lezen. In 2001 kreeg 9/11 een heftigere betekenis, maar...

Snowtime.

S

Vroeger als klein Ericje was het voor mij het ultieme wintergevoel: met het sleetje door de sneeuw, die wekenlang de tijd kreeg om zich te ontwikkelen op de ijskoude steentjes van de woonwijk. Van...

Het Licht Zien.

H

Een mediamerk rondom een personality bouwen. De afgelopen jaren hebben we er talloze gezien, van de Linda tot de Wendy en van de Catherine tot zelfs de Jezus. Je zou denken dat de markt inmiddels...

Circus Rens.

C

Toen ik nog een kleine en redelijk onschuldige Eric was, had ik eigenlijk maar één enorme fascinatie: televisie. De magie van de studio’s en de faam van de sterren. Die bestonden toen nog...

Proost.

P

Het oude jaar eindigde met een doffe klap. Niet die van een vuurpijl die ergens de dakgoot in vloog: het was de ovenschotel die ik vlak voor ons laatste maal van 2016 uit de oven liet vallen. Het...

Ho Ho Ho Maar.

H

Driving home for Christmas ging dit jaar niet op. In plaats daarvan was het eerder knetterlam nog ergens in een trein springen na het kerstfeestje van één van m’n opdrachtgevers, om na een paar...