Joy.

J

We dromen er denk ik allemaal van. Iets onwijs simpels doch zeer briljant uitvinden en daar vervolgens de wereld mee veroveren. Iedereen kent en gebruikt je product en beter nog: je bent steenrijk dankzij je bizar slimme uitvinding. Voor de meeste van ons blijft het bij dromen, maar er zijn toch van die lucky few die een kans krijgen, of een kans voor zichzelf creëren en hun droom uit laten komen. Zoals de Amerikaanse Joy Mangano. In 1990 bedacht ze de Miracle Mop, de dweil die je niet zelf hoeft uit te wringen. Een matig succes in het begin, nu verkoopt ze jaarlijks voor tien miljoen dollar aan Miracle Mops in Amerika. En dat was het begin, de vrouw heeft inmiddels al meer dan honderd andere uitvindingen gedaan. Briljant vind ik dat, daar zou je zo een film over kunnen maken.

O wacht, die er ook. De film Joy is losjes gebaseerd op bovenstaand verhaal. Uiteraard heeft Hollywood er een dramatisch sausje overheen gegooid, maar de basis is hetzelfde. Jennifer Lawrence speelt de hoofdrol en Robert De Niro en Bradley Cooper zijn de mannelijke dragers van het stuk. Het verhaal over een gewone single moeder die op een bizarre manier miljoenen binnen weet te harken is zó ongeloofwaardig dat het bijna niet waar kan zijn. En dat is een beetje het probleem met Joy. De basis is waargebeurd, maar er zijn zoveel elementen bij bedacht, dat het meer op een twee uur durende soap lijkt dan een film. Misschien was dat overigens wel de bedoeling van regisseur David O. Russell trouwens, tijdens Joy staat namelijk op verschillende momenten een televisie aan met een fictieve soap (starring Susan Lucci!) aan. Ik smul van dit soort zwaar overdreven verhalen, maar ik kan me voorstellen dat kijkers die een realistische vertelling van de gebeurtenissen met Joy wat bedrogen uitkomen. Niet helemaal overigens, want Jennifer Lawrence in actie zien is eigenlijk nooit zonde van je avond.

Maar wat mij betreft is Joy meer dan geslaagd. Ik leg mijn kladblokje weer naast mijn bed en schrijf ieder, maar dan ook ieder vaag ideetje meteen op. Want ook al is zo’n beetje alles al uitgevonden, ik ben nog geen miljonair. Dus daar gaat iets mis. Maar dankzij Jen en haar film heb ik hernieuwde hoop.

Plaats reactie