Joy to the World.

J
Er zijn genoeg redenen te verzinnen om níét je eigen kerstkaart te willen maken. Zo gaat het nogal vaak mis, waardoor je met een mislukt, smakeloos en vooral hilarisch eindresultaat komt – daar levert de website Awkward Family Photos meer dan genoeg bewijs voor. Maar dat is nog niet eens de hoofdreden om het te laten, want als het optuigen van de kerstboom al om een echtscheiding vraagt, dan zou je elkaar tijdens het maken van die foto simpelweg omleggen. Of nou ja, in ons huishouden dan.

Toch hebben we ons er dit jaar voor de derde keer aan gewaagd. Editie één in 2014 was een eitje. Zoonlief was pas drie maanden. We drapeerden hem creatief op wat kerstlichtjes, en klaar waren we. Vorig jaar werd het al een tikkeltje lastiger en moesten we de shoot met twee kapotte kerstballen bekopen, maar nog steeds vielen er geen doden tijdens de sessie. Maar het begint nu toch wel écht een zenuwslopend proces te worden.

Stel je voor: twee volwassen mannen van 33 met hun zoontje van twee dat, gehuld in een foute kersttrui en een slinger met gekleurde lampjes om zijn lichaam gewikkeld, tegen een witte muur moet gaan poseren voor onze kerstkaart. What could possibly go wrong? “Hij moet staan!” Ok. “Nee niet met de treintjes in zijn handen, dat is stom.” Ok. “Werk nou even mee liefje, waarom doe je niks?” Ok. Eigenlijk laat ik het hele spektakel voor mijn ogen aan me voorbijgaan. Tenzij me specifiek wordt gevraagd om iets te doen, anders sta ik uit. Tot grote irritatie van mijn liefje, die alleen een spartelende peuter beeldig op de foto wil hebben. En als ik dan al probeer te helpen, dan maak ik het kind met mijn blije gegil nog beweeglijker.

Net op het punt dat ik mijn nauwelijks aanwezige haarlokken van mijn hoofd wil schreeuwen van ellende, bedenk ik me dat we kerstkoekjes in huis hebben. Van die chocoladekrengen van de markt die je met gezond verstand nooit zelf zou eten, laat staan aan je kind geeft. Maar ja, nood breekt wet en dus zijn het de kerstkoekjes die de lieve vrede in huis laten wederkeren. Het Kind paaien met een koekje waardoor ie lang genoeg rustig blijft om de perfecte foto te schieten zodat mijn liefje blij is. Zoonlief smikkelt na afloop op zijn halve koek (ik heb de andere helft via slinkse wijze ongezien laten verdwijnen), mijn man scrollt tevreden door zijn gemaakte kiekjes en ik ben vooral blij dat we er weer voor een jaar vanaf zijn. Maar mét prachtig resultaat. Dat dan weer wel.

Plaats reactie